صلاح الدين آنان را در ميان گرفت . لشكريان اسلام نيز آنان را تير باران كردند و جنگ و ستيز را ادامه دادند .
ولى فرنگيان از جايگاه خود بيرون نيامدند و پنج روز در آن جا همچنان ماندند .
در هفدهم آن ماه - يعنى جمادى الاخر - مسلمانان از آنان دست برداشتند و برگشتند به گمان اينكه شايد پس از رفتن ايشان فرنگيان ، به طمع حفظ اموال خود از دستبرد مسلمانان ، از جايگاه خود خارج شوند و در دام مسلمانان بيفتند . و بدين گونه مسلمانان به مقصود خود برسند و فرنگيان را از پا در آوردند .
اما فرنگيان كه چنين ديدند جز به حفظ جان خود ، به چيز ديگرى دلبستگى نيافتند .
مسلمانان به آن نواحى از چپ و راست حملهور شدند و در آن حدود به غنائمى رسيدند كه ابدا در هوس دست يافتن بدانها يا جنگيدن براى آنها نبودند .
وقتى غنائم بسيارى يافتند ، ديدند اگر با غنائمى كه در اثر آن پيروزى بدست آوردهاند به شهرهاى خود برگردند ، بهتر است .
اين بود كه بجاى پيكار با فرنگيان به شهرهاى خود باز گشتند .
* * *
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 284
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٨٤