ارسلانشاه بن طغرل بن محمد بن ملكشاه نيز با او بود .
شرف الدين كردبازو به ديدار ايشان شتافت و ارسلانشاه را به دار السلطنه برد و سلطنت همدان و ساير شهرهاى آن نواحى را به نام او خطبه خواند .
امير ايلدگز با مادر ارسلانشاه زناشوئى كرده بود . اين زن ، مادر پهلوان بن ايلدگز بود .
ايلدگز اتابك ارسلانشاه ، و پهلوان هم كه برادر مادرى ارسلانشاه محسوب مىشد ، حاجب او بود .
اين ايلدگز يكى از مماليك سلطان مسعود به شمار مىرفت . سلطان مسعود او را در آغاز كار خود خريدارى كرد و پس از آنكه به سلطنت رسيد ، اران و بعضى از قسمتهاى آذربايجان را به اقطاع در اختيار او گذاشت .
بعدا جنگها و كشمكشهائى روى داد و هيچيك از سلاطين سلجوقى متعرض وى نشد .
رفته رفته مقام او بالا رفت و كارش قوت يافت تا جائى كه با مادر ارسلانشاه ازدواج كرد و ازو فرزندانى آورد كه پهلوان محمد و قزلارسلان عثمان از جمله آنان بودند .
ما پيش ازين سبب رفتن ارسلانشاه به نزد امير ايلدگز را ذكر كرديم .
او تا اين زمان نزد امير ايلدگز باقى بود .
امير ايلدگز وقتى در همدان خطبهء سلطنت به نام ارسلانشاه خواند ، رسولى را به بغداد فرستاد تا از خليفهء عباسى بخواهد كه در عراق نيز بنام وى خطبه بخوانند ، و قواعدى را كه در روزگار سلطان مسعود درين خصوص بود مجددا برقرار كنند .
ولى در بغداد به فرستادهء او توهين شد و او به بدترين وضعى از آن جا بازگشت .
اما امير اينانج ، فرمانرواى رى ، را امير ايلدگز راضى كرد .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 89
مساهمون: ابن الأثير
ص٨٩