ولى نسبت به مردم عدل و داد خويش را آشكار ساخت .
بعد متوجه سرزمين فارس گرديد .
جنگ ميان تركمانان و اسماعيليان در خراسان
در نواحى قهستان طايفهاى از تركمانان به سر مىبردند .
گروهى از اسماعيليان كه تعدادشان به هزار و هفتصد تن مىرسيد از دژهاى خود فرود آمدند و به تركمانان حمله بردند .
مردان تركمن در آن جا ديده نمىشدند چون از خانههاى خود دور بودند .
اسماعيليان دورى آنان را غنيمت شمردند و اموالشان را غارت كردند و زنان و كودكانشان را گرفتند .
خانههاى ايشان را آتش زدند و به قدرى چپاول كردند كه از حمل آنها عاجز بودند .
مردان تركمان وقتى به خانههاى خود بازگشتند و ديدند كه اسماعيليان با خان و مان آنان چه كردهاند به تعقيب ايشان پرداختند .
و هنگامى به آنان رسيدند كه سرگرم تقسيم غنايم بودند . .
درين حمله تكبير گويان بر اسماعيليان حمله بردند و شمشير بر روى ايشان كشيدند و هرطور كه دلشان مىخواست ميان آنان كشتار كردند .
اسماعيليان كه چنين ديدند پا به فرار نهادند .
ولى تركمانان بدنبالشان رفتند تا آنكه همه را يا كشتند يا اسير ساختند . و جز نه نفر ، هيچكس ديگر از آن مخمصه رهائى نيافت .