فرستاد . خود نيز شخصا به شهرهاى فرنگيان كه در شام واقع بود حمله برد و در آن نواحى به غارت و چپاول پرداخت و اين كار را جايز شمرد .
ميزان يغماگرىهاى او به حدى رسيد كه تا پيش از آن هرگز نرسيده بود زيرا شهرها بلا مانع بودند و كسى نبود كه از آنها دفاع كند چون فرنگيان براى تصرف دمياط رفته بودند .
فرنگيان وقتى از ارسال پياپى قشون به مصر و دخول و هجوم نور الدين بر شهرهاى ايشان و غارت و ويرانگرى آن شهرها آگاهى يافتند ، زيان ديده و مغبون و حسرت زده برگشتند در حالى كه هيچگونه پيروزى هم به دست نياورده بودند .
آنان برگشتند و شهرهاى خود را ويران و اهالى را كشته يا گرفتار يافتند . و اين ضرب المثل دربارهء آنان راست آمد كه : شتر - مرغ در پى دو شاخ بيرون رفت و وقتى برگشت دو گوش هم گم كرده بود .
مدت اقامت فرنگيان در دمياط پنجاه روز بود . و در اين مدت پول و مالى كه صلاح الدين به دمياط فرستاد از شمار بيرون برود .
براى من حكايت كردند كه صلاح الدين گفت : « از العاضد - خليفه مصر - بخشندهتر نديدم كه در مدت اقامت فرنگيان در دمياط هزار هزار دينار مصرى براى كمك به مردم آن شهر فرستاد ، سوارى حامه و چيزهاى ديگر . »
محاصرهء دژ الكرك بوسيلهء نور الدين
در اين سال - در ماه جمادى الاخر - نور الدين محمود به شهر فرنگيان رفت و الكرك را كه از نيرومندترين دژها در طرف بيابان