وقتى بدانجا رسيد ، امام ابو محمد زيادى كه از زهد و علم ، هر دو ، بهره كافى داشت به ديدار او شتافت .
خوارزمشاه او را گرامى داشت و احترام بسيار كرد .
از سرخس به مروشاهجان رفت .
در آن جا امام احمد باخرزى به خدمت او رسيد و اهل مرو را شفاعت كرد . و از او خواست كه هيچيك از لشكريانش متعرض مردم نشوند .
خوارزمشاه اين درخواست را پذيرفت . آنگاه در حول و حوش شهر فرود آمد و ابو الفضل كرمانى فقيه و بزرگان شهر را به - حضور خود فرا خواند .
ولى توده مردم شورش كردند و برخى از افراد خوارزمشاه را كشتند و يارانش را از شهر راندند و دروازههاى شهر را بستند و آماده جلوگيرى از ورود آنان به شهر شدند .
اتسز خوارزمشاه نيز به جنگ با آنان پرداخت و در هفدهم ربيع الاول اين سال داخل شهر مرو شد و گروه بسيارى از مردم شهر را كشت .
برخى از كشتهشدگان عبارت بودند از :
ابراهيم مروزى ، فقيه شافعى ؛ على بن محمد بن ارسلان كه ذو فنون بود و دانش بسيار داشت ؛ شريف على بن اسحاق موسوى كه سردسته فتنه گران و تخم شر بود .
اتسز خوارزمشاه بسيارى از بزرگان مرو را كشت و به خوارزم برگشت و در اين بازگشت علماى كثيرى از اهالى آن شهر را همراه خود برد كه از آن جمله :
ابو الفضل كرمانى و ابو منصور عبادى ، و قاضى حسين بن محمد ارسابندى ، و ابو محمد حرقى فيلسوف و ديگران بودند .
خوارزمشاه ، بعد ، در ماه شوال اين سال روانه نيشابور گرديد .
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 57
مساهمون: ابن الأثير
ص٥٧