را به اقطاع بگيرند به مردمش ظلم خواهند كرد . »
در اختيار هيچ سردارى نيز بيش از يكصد سوار نمىگذاشت تا اينكه قدرت پيدا نكند و در صدد عصيان و سركشى برنيايد .
ياران خود را از بيدادگرى و ميخوارگى و سرمستى منع مىكرد و به خاطر اين جرائم كيفر مىداد .
ولى از زنا منعشان نمىكرد . و اين كار را بد نمىشمرد .
پس از او يكى از دخترانش فرمانروائى يافت ولى روزگار فرمانروائى او دير نپائيد و بدرود حيات گفت .
بعد از او مادرش به جايش نشست كه همسر و دختر عم كوخان چينى بود .
از آن پس ما وراء النهر همچنان در دست خطائيان باقى ماند تا تا سال 612 هجرى قمرى كه علاء الدين محمد خوارزمشاه آن را از دستشان گرفت ، به نحوى كه ما اگر خداوند بخواهد در جاى خود ذكر خواهيم كرد .
كارهاى خوارزمشاه در خراسان
درباره حمله سلطان سنجر به خوارزم و گرفتن خوارزم از دست اتسز خوارزمشاه و كشته شدن پسر خوارزمشاه و بازگشت خوارزمشاه به خوارزم پيش از اين شرح داديم .
خوارزمشاه همان كسى بود كه به تركان خطا نامهاى نگاشت و آنان را به طمع تصرف شهرهاى اسلامى انداخت .
وقتى سلطان سنجر با آنان روبرو شد و شكست خورده بازگشت ، اتسز خوارزمشاه روانه خراسان گرديد و در ماه ربيع الاول اين سال آهنگ سرخس كرد .