تقرب يافت تا جائى كه پس از عادل به وزارت نائل شد .
عادل بن سلار در ماه محرم سال 548 كشته شد . مىگفتند عباس كسى را مامور كرد كه او را به قتل برساند .
پس از كشته شدن عادل ، عباس عهدهدار وزارت گرديد و قدرت و نفوذ يافت .
او مردى چابك و دورانديش و با تدبير بود . با اين وصف در روزگار او فرنگيان شهر عسقلان را گرفتند و اين موضوع توهين بزرگى براى دولت مصر به شمار مىآمد .
همچنين ، در دوره وزارت عباس ، نور الدين محمود دمشق را از مجير الدين ابق گرفت و پس از آن رفته رفته كار به جائى كشيد كه مصر نيز از دست خلفاى فاطمى گرفته شد چنان كه ما - اگر خداى بزرگ بخواهد - بعدا در جاى خود جريان آن را شرح خواهيم داد .
بازگشت گروهى از اميران به عراق
در اين سال ، در ماه رجب ، امير بقش كون خر ، و طرنطاى ، و ابن دبيس به عراق بازگشتند .
ملكشاه ، پسر سلطان محمود سلجوقى را نيز همراه آورده بودند و به خليفه عباسى نامه نوشتند كه دستور دهد خطبه سلطنت را به نام ملكشاه بخوانند .
خليفه به اين درخواست اعتنائى نكرد و لشكريان خود را گرد آورد و بغداد را براى پيشامدهاى احتمالى مستحكم ساخت . نامهاى