بودند در صورتى كه تعداد لشكريان امير آقسنقر از هشت هزار سوار و پنجهزار پياده تجاوز نمىكرد . با اين وصف از ياران خليفه بيش از بيست سوار كشته نشد .
زنان و كنيزان دبيس همه به اسارت در آمدند ، جز دختر ايلغازى و دختر عميد الدولة بن جهير كه آن دو را در مشهد باب التبن [ ( 1 ) ] گذارده بود .
پس از اين جنگ ، خليفه به بغداد بازگشت و در روز عاشوراء سال 517 وارد شهر شد .
به مجرد ورود خليفه به بغداد مردم شورش كردند و در مشهد باب التبن دست به يغماگرى و چپاول گذاردند .
خليفه اين گونه اعمال را تقبيح كرد و به امير نظر ، كه امير الحاج بود دستور داد كه بدان جا رود و كسانى را كه دست به چنان كارهائى زدهاند تنبيه كند و اموالى را كه به غارت بردهاند پس بگيرد .
او نيز چنين كرد . مقدارى از اموالى كه پس گرفته بود به - صاحبانش بر گرداند ، مقدارى را هم پنهان كرد و براى خود نگاه داشت ! اما دبيس بن صدقه ، پس از آن شكست سخت ، گريخت و خود و اسب و سلاح خود را نجات داد .
هامش
[ ( 1 ) ] - باب التبن : محله بزرگى بود در بغداد ، در كنار خندق مقابل قطعيهء ام جعفر . و آن اكنون ويران و تبديل به صحرائى شده كه در آن زراعت كنند .
( معجم البلدان ) محلهء بزرگى بود مجاور مشهد موسى بن جعفر عليه السلام . و در آنجا آرامگاهى است كه در آن عبد اللّه بن امام احمد بن حنبل مدفون است - مراصد الاطلاع .
( خلاصه از لغتنامهء دهخدا )