نصيريه [ ( 1 ) ] و غيره ، و امير آنان موسوم به ضحاك بود .
بهرام در سال 522 بدان سرزمين حمله برد . آنان را در حلقه محاصره گرفت و به پيكار با آنان پرداخت .
ضحاك با هزار مرد جنگى به مبارزه با او شتافت و به لشكريان او حملهور شد و شمشير به روى آنان كشيد و گروه انبوهى از آنان را از دم تيغ گذراند .
بهرام در اين جنگ كشته شد .
گروهى كه جان به سلامت برده بودند گريختند و به بدترين
هامش
[ ( ) ] وى نيز مانند حمزة بن على زوزنى ، كه يكى ديگر از مؤسسين اين مذهب است ، ايرانى نژاد و از اهل بخارا بود . ( بعضى نيز او را تركنژاد گفتهاند . )
او در اواخر سال 407 هجرى قمرى به مصر رفته ، به خدمت الحاكم بامر الله خليفه فاطمى پيوست . و ظاهرا به اشارت « حاكم » به خدائى آن خليفه ، يا حلول خدا در وجود او ، و همچنين به لزوم عبادت او قائل گشت .
گويند « حاكم » او را براى نشر دعوت خويش به شام فرستاد . و او در شام كشته شد .
به موجب روايات دروزيه ، وى در اواخر عمر از حاكم برگشت ، و با او به دشمنى برخاست ، و در نتيجه ، حمزه ، به عنوان يگانه رسول و داعى حاكم ، مورد متابعت دروزيه واقع شد .
در اخبار و احوال درزى بعضى خلطها روى داده است ، چنان كه درباره اصل شهرت او نيز اختلاف است .
بموجب يك قول ، نسبت وى به لفظ « درزى » فارسى است ، به معنى « خياط » ، و بر حسب قول ديگر ، وى منسوب است به شهرى موسوم به طيروز .
( دائرة المعارف فارسى )
[ ( 1 ) ] - نصيريه ( به ضم نون و فتح صاد ) : فرقهاى از غلاة شيعه كه پيروان نصير نميرىاند و گويند خدا در وجود على حلول كرده است .
و حجت آورند كه ظهور روحانى در جسمانى از مطالبى است كه قابل انكار بقيهء ذيل در صفحه بعد