است و مردى عفيف ، عادل . با حسن سيرت . و بسيار با خير و كار نيك بود . درگذشت او در مدينه رسول خدا صلّى اللّه عليه و سلّم رويداد و مجاور آنجا بود .
چون مرگش نزديك شد . خواست كه او را به مسجد النبى صلّى اللّه عليه و سلّم ببرند ، و بردند و در آنجا بپاى ايستاد و بگريست و گفت : يا رسول إله ، خداوند عز و جل گويد
( وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً )
[ ( 1 ) ] من اينجا آمدم و بگناهان خويش و جرمها كه مرتكب شدهام اعتراف ميكنم و شفاعت تو را خواستار و بدان اميد دارم .
بيان فتنهء نيشابور
در ذى حجه اين سال ، امير بزرگى از امراى خراسان گروه انبوهى گرد خود جمع آورد و رو به نيشابور نهاد آنجا را محاصره كرد . اهالى نيشابور هم اجتماع كرده سختترين جنگها را با او كردند و چهل روز نيشابور را محاصره كرد و بدان دست نيافت و در محرم سال چهار صد و هشتاد و نه از آنجا برفت . همين كه او رفت ميان كراميه و ساير طوايف از اهالى نيشابور فتنهاى پديد گرديد و كشتار بسيارى ميانشان رويداد .
پيشرو شافعيان ابى القاسم پسر امام الحرمين ابى المعالى جوينى بود . و پيشرو حنفيان قاضى محمد بن احمد بن صاعد بود و هر دو متفقا عليه كراميه بودند و پيشتاز
هامش
[ ( 1 ) ] قرآن مجيد سورهء چهارم آيه مباركه 63 ، و مفاد آن به فارسى اينست كه :
چنانچه آنها كه به خود ستم روا داشتند نزد تو ( رسول خدا ) آمد . و از خدا آمرزش خواستند و رسول خدا براى آنان استغفار نمود خواهند يافت كه خداوند بخشنده است م .