كنان در نواحى « اشروسنه » با المنتصر پيكار كردند و او را منهزم نموده و تركان بسيارى از همراهان او را كشتند .
المنتصر به حال هزيمت ، از نهر عبور كرد و به جوزجان رفت و آنجا را مورد نهب و غارت قرار داده اموال آنجا را گرفته و به قصد مرو حركت كرد ، يمين الدوله سپاهيان بسوى او گسيل داشت المنتصر محل خود را ترك كرده ، و سپاهيان محمود در پى او بوده تا اينكه به بسطام رسيد . در اينجا قابوس سپاهى بسوى او گسيل داشت و او در تنگنا قرار گرفت و همين كه راهها بر او تنگى يافت به ما وراء النهر برگشت ، همراهانش از آنجا عبور كرده و ديگر از خستگى و بىخوابى و ترس ناراحت و متنفر شده بودند و بسيارى از آنها او را ترك كردند و بعضى از آنها به ياران ايلك خان پيوسته . آنان را آگاه از محل و مكان او نمودند . المنتصر وقتى به خود آمد كه از همه جانب سواران ترك او را احاطه كرده بودند ، ساعتى با آنان بجنگ و ستيز پرداخت و سپس پشت آنها ، فرار كرد . و در محل كوچ اعراب فرود آمد كه در اطاعت يمين الدوله بودند .
يمين الدوله به آنها سفارش كرده بود كه او را بيابند . همين كه او را ديدند ، آنقدر مهلتش دادند . تا سياهى شب همه جا را فراگرفت . آنگاه روى او ريخته دستگيرش نموده ، سپس او را كشتند و اين پايان كار او بود ، و اينكه هم اين رويداد را در وقايع اين سال آورديم . به منظور توالى و پياپى بودن آن بود . چه آنكه هر گاه پراكنده در رويداد سالها بيان ميشد . بدين صورت بسبب قلت و كوتاهى آن بدرستى دانسته نميشد .
بيان محاصره سجستان بوسيله يمين الدوله
در اين سال يمين الدوله به سجستان رفت . حكمران آن خلف بن احمد بود ، و آنجا را محاصره كرد .
سبب اين بود كه چون يمين الدوله سرگرم به جنگهائى شد كه ذكر كرديم .
خلف بن احمد ، پسر خود طاهر را به قهستان روانه داشت و آنجا را متصرف گرديد ، سپس به يوشيج رفت ، و آنجا را هم تصرف نمود . آنجا و هرات به « بغراجق » عموى يمين الدوله تعلق داشت . همين كه يمين الدوله از آن جنگها فراغتى بدست