منصور بن سبكتكين از نيشابور بمقابلهء او رفت و در بيرون شهر سرخس با هم تلاقى كردند و جنگيدند ، المنتصر و يارانش منهزم شدند و ابو القاسم على بن محمد بن سيمجور و گروهى از اعيان سپاه او اسير و نزد منصور برده شدند . وى آنها را به غزنه فرستاد . اين واقعه در ربيع الاول سال سيصد و نود و دو رويداد .
المنتصر دچار دربدرى و سرگردانى شد ، تا در اين حالت به تركان غز رسيد .
آنها نسبت بخاندان سامانيان ميل و علاقه بود . حميت آنها را بجنبش درآورد و با او جمع آمدند و روى به ايلك خان نهادند . اين امر در شوال سال سيصد و نود و سه رخ داد . ايلك خان در نواحى سمرقند با آنها تلاقى كرد و جنگيدند . و تركان غز او را منهزم ساخته و بر اموال و سرزمينهايش مستولى و گروهى از سركردگانش را به اسارت گرفته به اوطان خود بازگشتند . در بازگشت به سرزمينهاى خويش ، اجتماع بر اين كردند كه اسيران را بخاطر تقرب به ايلك خان آزاد كنند . المنتصر از تصميم آنها آگاه شد . گروهى از ياران خود را كه به آنها اطمينان داشت برگزيد و باتفاق آنها از نهر گذشته و به « آمل الشط » فرود آمد . محلى و مكانى او را نميپذيرفت .
بهر نقطهاى كه قصد آنجا كرد ، مردمش از ترس زشتكاريها و سوء رفتارش او را راه ندادند . برگشته از نهر گذشت رو به بخارا . والى ايلك خان را كه در آنجا بود طلب كرد . وى با او روبرو شد و جنگيدند ، المنتصر به « دبوسيه » منهزم گرديد . در آنجا سپاهى گرد آورد . و به بخارا برگشت . آنها را منهزم كرد .
مردم بسيارى از جوانان سمرقند بيرون شدند و در جمله همراهانش قرار گرفتند و اهالى شهر مال و اسباب آلات و جامهها و دواب و غير ذلك براى او حمل كرده بردند .
همين كه ايلك خان آگاه از آن رويداد گرديد ، تركان را گرد آورد و به سرعت باد و برق رو به سمرقند گذاشت . و در نواحى سمرقند با هم تلاقى كردند . و جنگ ميان شان شدت پيدا كرد و ايلك خان منهزم گرديد . اين واقعه در شعبان نود و چهار ( بعد از سيصد ) رخ داد و اموال و دواب او را به غنيمت گرفتند . ايلك خان به تركستان بازگشت و سپاه گرد آورد و روى به المنتصر نهاد . جمع انبوه ايلك خان يورش
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 271
مساهمون: ابن الأثير
ص٢٧١