374 سال سيصد و هفتاد و چهار
بيان بازگشت ديلميان به موصل و گريختن باذ
همين كه باذكردى بر موصل مستولى گرديد . صمصام الدوله و وزيرش ابن سعدان ، اين امر را محل توجه و اهتمام فراوان قرار دادند و سرانجام چنين تصميم گرفتند كه « زيار بن شهراكويه » كه از بزرگترين فرماندهان سپاه بود . اختيار كرده بدان صوب گسيل دارند . بنابر اين صمصام الدوله به زيار بن شهراكويه فرمان داد كه به قصد « باذ » و قتال با وى . بسوى او عزيمت كند . و لشكريانش را مجهز كرد . و در قلع و قمع « باذ » بسيار سفارش نمود و گروه زيادى از مردان و سلاح و مال با او همراه كرد . و وى به سوى « باذ » رفت . « باذ » هم ، براى مقابله با آنها بيرون شد ، و در صفر اين سال فريقين با هم تلاقى كردند و نتيجه تلاقى آنها هزيمت « باذ » و همراهانش بود و بسيارى از سپاهيان و بستگانش اسير شدند كه آنان را ببغداد روانه نمود . و در معرض ديد عامه گذاشت و ديلميان موصل را تصرف كردند .
زيار فوجى از سپاهيان بسركردگى سعد حاجب ، بدنبال « باذ » روانه كرد . و آنها به راه جزيره ابن عمر رفتند . و فوجى ديگر به نصيبين فرستاد . اين گروه درباره سركردهء خويش دچار اختلاف شده از پيشروى رو به مقصد ، اطاعت از سركردهء پيشتاز خود نكردند . در آن هنگام باذ در ديار بكر بود و گروه انبوهى گرد او جمع شدند . وزير صمصام الدوله .
به سعد الدوله بن سيف الدوله بن حمدان نامه نوشت و تسليم و بخشيدن ديار بكر را بوى نويد داد . او سپاهى به سوى باذ فرستاد . و اين سپاه نيروئى نبودند كه با ياران باذ مصاف دهند ، پس به حلب بازگشتند . همراهان باذ ميثافارقين را محاصره كردند .