بيان قتل بجكم
در آن سال بجكم كشته شد . سبب قتل او اين بود كه ابو عبد اللّه بريدى سپاهى از بصره سوى « مذار » فرستاد بجكم هم سپاهى بفرماندهى توزون براى مقابله او فرستاد ( در تجارب الامم ) نوشتكين و توزون ) . دو سپاه متخاصم سخت جنگ كردند سپاه توزون شكست خورد و از بجكم مدد خواست . خود بجكم از واسط به يارى توزون لشكر كشيد و آن در تاريخ نيمه رجب بود ، در همان اثنا نامه توزون رسيد كه در جنگ دوم پيروز شده و دشمن منهزم گشته بجكم خواست سوى واسط برگردد بعضى از دوستانش به او پيشنهاد كردند كه براى شكار برود و او قبول كرد و براى شكار رفت تا به محل نهر « جور » رسيد در آنجا شنيد كه بعضى از كردها ( لرها ) داراى ثروت هستند بگرفتن مال آنها طمع كرد و با عده كمى از اتباع خود به قصد آنها رفت و خود ( چون براى شكار رفته بود ) مجرد از زره بود و چون بكردها رسيد آنها از او گريختند او يكى از گريختگان را هدف كرد و خطا نمود دومى را هم نشان كرد و اصابت نكرد جوانى از همان كرد آن بر او حمله كرد و از پشت نيزه را بتن او فرو برد . آن نيزه پهلوى بجكم را شكافت و آن جوان او را نمىشناخت او ميان محل « طيب » و « مذار » كشته شد و آن در تاريخ بيست و ششم ماه رجب بود . سپاه او پراكنده شد . ديلميان مخصوصا نزد بريدى رفتند كه عده آنها بالغ بر هزار و پانصد بود او هم آنها را گرامى داشت و نيكى كرد و بر مواجب آنها دو برابر افزود و فورا پرداخت . در آن هنگام بريدى قصد داشت از بصره بگريزد . همچنين برادران او . بجكم هم با اهل بصره مكاتبه كرده و دلدارى داده بود آنها هم به او متمايل شدند ناگاه فرج براى بريدى رسيد و او هيچ اميدوار نبود . تركان همراه بجكم همه بواسط بازگشتند . در آنجا « تكنيك » در زندان بود كه بجكم او را بازداشته تركان او را از زندان بيرون آوردند و همه متفقا بفرماندهى او سوى بغداد روانه