آخرين خليفه بود كه بر منبر بسيار خطبه نمود . اگر چه ديگران هم خطبه كرده بودند ولى اعتبارى نداشتند . او آخرين خليفه بود كه با همنشينان مىنشست و نديمان و همدمان را مىپذيرفت و آخرين خليفه بود كه مخارج و عطايا و انعامات و آشپز - خانههاى عمومى و مجالس و خدام و حاجب و دربان و نظم و ترتيب در كليه امور دربار داشت مانند خلفاء پيشين ( كه بعد الغا شد ) .
بيان خلافت المتقى لله
چون راضى درگذشت كارهاى خلافت معطل ماند تا ابو عبد اللّه كوفى منشى و پيشكار بجكم از واسط برسد زيرا همراه بجكم در واسط بود . كاخهاى خلافت هم محافظت شد . بجكم نامه نوشت و با كوفى فرستاد و دستور داد كه ابو القاسم سليمان بن حسن وزير راضى را ملاقات و تمام كسانى را كه بمقام وزارت رسيده و كارمندان ديوان و علويان و قضات و عباسيان و اشراف و اعيان شهر را احضار و جمع و با آنها مشورت كند كه چه كسى را براى خلافت انتخاب و مخصوصا كسانى باشند كه عقيده و مذهب آنها را كوفى بپسندد . كوفى آنها را احضار و جمع و با آنها گفتگو و مشورت كرد .
بعضى از آنها نام ابراهيم بن مقتدر را بردند و مجلس مشاوره منحل شد . روز بعد مردم بر خلافت او متفق شدند او را در كاخ خلافت احضار و با او بيعت كردند و آن در بيستم ربيع الاول ( سال جارى ) بود . چندين لقب به او پيشنهاد شد و او لقب « المتقى للّه » را برگزيد تمام مردم به او بيعت كردند . او هم خلعت و پرچم ( امارت ) را براى بجكم كه در واسط بود فرستاد . بجكم پس از مرگ راضى و قبل از برگزيدن متقى از كاخ خلافت فرش و چند چيز نفيس و گرانبها را ربود ( دستور داده بود كه آنها را براى او ببرند ) آنها نظر او را جلب كرده بود . متقى سلامه طولونى را حاجب و دربان خود نمود و سليمان را بمقام وزارت باقى گذاشت .
او از وزارت چيزى جز نام نداشت . تمام كارها و حل و عقد و اداره امور در دست كوفى منشى بجكم بود
.