خبر فتح بود . ابن رائق با آنها مكاتبه داشت و چون وارد بغداد شدند ابن رائق ظاهر و بر بغداد مسلط شد ولى نسبت بكاخ خليفه كارى نكرد . خبر بخليفه راضى رسيد او از كشتى خارج شد و راه صحرا گرفت تا بموصل رسيد بجكم را هم بر اوضاع آگاه كرد و او از « نصيبين » بازگشت . چون خبر بازگشت بجكم بناصر الدوله رسيد از آمد سوى « نصيبين » آمد و آن سامان را باضافه « ديار ربيعه » گرفت . بجكم سخت نگران شد و اتباع او خودسرانه راه بغداد را گرفتند . ناگزير بنگهدارى بازماندگان كوشيد و گفت : خليفه و امير الامراء ( خود را گويد ) فقط بموصل قناعت مىكنند كه يك قصبه بيش نيست . ابن حمدان پيش از اينكه بر واقعه ابن رائق آگاه شود نزد بجكم ( و خليفه ) فرستاد و صلح را درخواست كرد و دادن پانصد هزار درهم فورى را پيشنهاد نمود بجكم خرسند شد و براضى خبر داد و صلح ما بين آنها منعقد گرديد . راضى و بجكم هم هر دو سوى بغداد شتاب كردند . ابن رائق هم ابو جعفر محمد بن يحيى بن شيرزاد را نزد آن دو فرستاد و صلح را پيشنهاد كرد . او نزد آن دو تا موصل رفت و بجكم او را گرامى داشت و نزد خليفه راضى برد و او پيغام ابن رائق را داد و راضى هم پذيرفت و پاسخ داد بجكم هم با درخواست او موافقت كرد . قاضى القضاة را هم نزد او فرستاد مقصود قاضى ابو الحسين عمر بن محمد است . راه فرات و « ديار مضر » و حران و « رها » و پيرامون آنها را به او سپرد . همچنين قنسرين و مراكز ديگر را . ابن رائق هم پذيرفت و جواب قبول داد و از بغداد خارج شد و به محل ايالت تازه خود رفت . راضى و بجكم هر دو در تاريخ نهم ربيع الاخر وارد بغداد شدند .
بيان وزارت بريدى براى خليفه
در آن سال ابو الفتح فضل بن جعفر بن فرات وزير در محل « رمله » وفات يافت ما سبب رفتن او بشام را بيان كرده بوديم . مدت وزارتش يك سال و هشت ماه و پنج روز بود . چون بشام رفت در دربار خلافت عبد اللّه بن على نقرى را جانشين و نايب خود نمود . بجكم هم وزير خود را كه على بن خلف بن طباب بود دستگير و