در آن سال حسين فرزند على كوره يار و ياور خود نزار را براى جنگ و غزاى « صائفه » روم روانه كرد . او پيش رفت و چند قلعه را فتح كرد و با برده و اسير بازگشت . پس از آن روميان لشكر كشيدند و از راه دريا و صحرا ناحيه « كيسوم » را قصد نمود و بيشتر از پانزده هزار مسلمان را اسير كردند و بازگشتند .
در آن سال اتباع ابو سعيد جنابى نزديك بصره رسيدند اهالى بصره ترسيد و خواستند بگريزند والى مانع شد .
در آن سال و در ماه ذى الحجه و صيف خادم ابن ابى الساج كشته و در بغداد بدار آويخته شد . گفته شد او مرد و كشته نشد . ( در كتاب النجوم الزاهرة چنين آمده در زندان درگذشت و نعش او را بدار آويختند . )
هارون بن محمد كه كنيه او ابو بكر بود امير الحاج شد .
در ماه ربيع الاخر سال جارى عبيد اللّه بن سليمان وزير وفات يافت مرگ او براى معتضد يك مصيبت عظمى بود . فرزندش قاسم ابو الحسين بن عبيد اللّه در مقام وزارت جانشين پدر شد .
در آن سال ابراهيم حربى و بشر بن موسى اسدى وفات يافتند شخص اخير حافظ قرآن بود .
در ماه صفر همان سال ثابت بن قرة بن سنان صابى طبيب مشهور وفات يافت همچنين معاذ بن مثنى عنبرى .
سنه دويست و هشتاد و نه
بيان وقايع قرمطيان در بلاد شام
در آن سال در كشور شام مردى از قرمطيان قيام كرد . اعراب را جمع و تجهيز و شهر دمشق را قصد كرد . امير دمشق طغج بن جف از طرف هارون بن خمارويه بن احمد بن طولون بود . ميان طرفين چند واقعه رخ داد .