نكرد . به او مال دادند كه باتباع داده و ميان آنها تقسيم كند او قانع نشد . به محل « عكبرا » رفت . عدهء از فرماندهان از سامرا رفتند و او را كشتند و سر او را بسامرا بردند .
در آن سال « شركب حمار » ( در طبرى جمال آمده و بايد اين صحيح باشد و ناسخ اشتباه كرده ) شهر مرو را گرفت . شهر و پيرامون آن را غارت كرد .
يعقوب بن ليث از بلخ خارج شد و در قهستان اقامت نمود . براى هرات و « پوشنج » و « باذغيس » حاكم و عامل معين كرد و خود بسيستان رفت .
عبد اللّه سجزى با يعقوب مخالفت و شهر نيشابور را محاصره كرد . محمد بن طاهر در آن شهر بود و آن واقعه قبل از تصرف نيشابور بدست يعقوب بود . محمد بن طاهر نمايندگان و فقهاء را نزد عبد اللّه فرستاد و آنها رفت و آمد و توسط كردند تا آنكه محمد بن طاهر حكومت دو طبس و قهستان را به او واگذار كرد ( و او منصرف شد ولى بعد يعقوب نيشابور را گرفت و محمد بن طاهر را بند كرد ) .
حسن بن زيد قومس را گرفت و اتباع او داخل آن شدند .
در آن سال جنگ ما بين محمد بن فضل بن بيان ( در طبرى سنان آمده ) و هسوذان بن حستان ديلمى واقع شد . و هسوذان گريخت .
روميان « سميساط » ( شهرى در كنار رود فرات از توابع شام بود ) را محاصره كردند و بعد « مالطيه » « مالط » را قصد نمودند اهالى مالط با روميان جنگ كردند و غالب شدند روميان گريختند و بطريق ( امير آنها ) كشته شد .
ابراهيم بن اسماعيل بن جعفر بن سليمان بن على بن عبد اللّه بن عباس معروف « ببريه » امير الحاج شد .
محمد بن يحيى بن موسى ابو عبد اللّه بن ابى زكريا اسفراينى معروف بابن حبويه درگذشت .
محمد بن عمروس بن يونس بن عمران بن دينار كوفى ثعلبى كه شيعه بود ولى روايت حديث او ضعيف بوده همچنين ابو الحسن بن على بن حرب طائى موصلى كه
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 123
مساهمون: ابن الأثير
ص١٢٣