بيان حوادث
در آن سال مرض وباء در نواحى دجله و قرى و قصبات آن بروز و بسيارى از مردم را هلاك كرد . در بغداد و واسط و سامرا و جاهاى ديگر هم مرض و با خلق را كشت .
در آن سال « سرسجارس » در بلاد روم كشته شد . عدهء بسيارى از اتباع او هم با او بقتل رسيدند .
در آن سال زمين لرزه با صداى مهيب در « صيمره » ( محلى در دجله نزديك بغداد تا كنون به همين نام معروف است ) واقع شد و روز بعد سختتر بود كه قسمت عمده شهر ويران شد و ديوارها فرو ريخت و بيست هزار تن از اهالى را كشت .
در آن سال « ياركوچ » ترك ( يارچوخ در طبرى آمده ) در ماه رمضان در گذشت .
ابو عيسى بن متوكل بر نعش او نماز خواند پس از مرگ او احمد بن طولون در ايالت مصر مستقل گرديد او نايب الحكومه يار چوخ بود .
در آن سال جنگ ما بين اتباع موسى و حسن بن زيد علوى رخ داد . اتباع حسن بن زيد از ميدان گريختند .
در آن سال مسرور بلخى عدهء از ياران مساور شارى ( خريدار نفس خود ) را اسير كرد . مسرور سوى « بوازيج » رفت در آنجا با مساور مقابله نمود عده از اتباع مسرور در آن واقعه گرفتار شدند .
بعد از آن در ماه ذى الحجه مسرور به شهر سامرا رفت . جعلان را بجاى خود فرمانده لشكر مقيم در محل « حديثه » و موصل نمود .
در آن سال بيشتر مردم ( حجاج ) از محل « قرعاء » ( زمين محل - راه مكه ) بازگشتند و ترسيدند در ادامه سير و سفر دچار تشنگى و كم آبى شوند و دچار شوند ولى كسانى كه سفر را تا مكه ادامه دادند رستند .
فضل بن اسحاق بن حسن امير الحاج شد .