سنه دويست و پنجاه و هشت
بيان قتل منصور بن جعفر خياط
در آن سال منصور بن جعفر بن زياد خياط كشته شد سبب قتل او اين بود كه علوى بصرى ( مقصود صاحب الزنج كه گاهى مؤلف او را علوى و گاهى پليد و بد اصل و نسب ميخواند ) چون از كار بصره فراغت يافت على بن ابان را فرمان داد كه سوى « جى » لشكر بكشد و با منصور بن جعفر كه در مدت آن روزگار امير اهواز بود نبرد كند . على رسيد و در قبال منصور مدت يك ماه استقامت كرد . عده منصور كم بود . براى على لشكرى رسيد و او در « خيزرانيه » لشكر زده بود . پس از آن صاحب الزنج پليد براى على دوازده كشتى جنگى فرستاد كه حامل برگزيدگان جنگى بود . فرماندهى آن نخبه ياران را بعده ابو ليث اصفهانى واگذار كرد ولى بايد مطبع على بوده باشند . چون ابو ليث رسيد با على مخالفت و ستيز كرد و بفرمان خود بفرمانى مستبد و مستقل گرديد . منصور مانند هميشه بميدان جنگ رفت .
ابو ليث بدون اجازه و اطلاع على بجنگ او اقدام و مبادرت كرد . منصور بر او پيروز شد و كشتى او را با عده سفيد پوستان كه همراه او بودند گرفت و عده بسيارى از سفيد پوستان و سياه پوستان را كشت . ابو الليث خود گريخت و نزد آن پليد بازگشت . پس از آن على چند ديدهبان و طليعه و پيش آهنگ فرستاد كه اخبار منصور را تجسس كنند خود نيز شبانه سوى محل اقامت منصور لشكر كشيد و شبيخون زد بيشتر اتباع او را كشت و هر چه داشتند تاراج كرد و بازگشت .
منصور كه خبر واقعه را شنيد خود نيز شبانه لشكر كشيد و شبيخون زد و به محل اقامت على رسيد على با عده خود بدفاع برخاستند و جنگ كردند و آن جنگ تا ظهر روز بعد كشيد پس از آن منصور تاب نياورده از ميدان عنان تابيد و ياران