او متفرق شدند و او از آنها دور ماند ناگاه گروهى از زنگيان رسيدند او بر آنها حمله كرد و نيزه او خرد شد و تيرهاى او هم تماما به مصرف رسيد . اسب خود را وادار كرد كه از رود بگذرد در رود افتاد و نتوانست عبور كند . سبب افتادن او اين بود كه يكى از زنگيان او را هدف كرد و خود زنگى خويش را در آب انداخت كه مانع عبور شود چون منصور خواست عبور كند آن زنگى اسب را گرفت و منصور در آب افتاد . آن سياه پوست او را كشت و سلاح و سلب او را ربود برادرش خلف هم و ديگران با او كشته شدند . « ياركوج » ( چوخ ) هر چه در امارت منصور بود بفرزندش جعفر واگذار و او را پيشكار خود نمود .
بيان لشكر كشى ابو احمد براى جنگ زنگيان و قتل مفلح
در ماه ربيع الاول معتمد مصر و قنسرين و شهرهاى ديگر را تحت فرمان ابو احمد برادرش قرار داد و پرچم امارت آن بلاد را بنام او افراشت و به او خلعت داد همچنين مفلح را پس از خلعت هر دو را بجنگ صاحب الزنج فرستاد و آن تاريخ ماه ربيع الاخر بود كه راه بصره را گرفتند . معتمد هم ابو احمد را بدرقه كرد .
رسيد و با علوى جنگ كرد . علت فرستادن او اين بود كه اعمال او در بصره موجب هيجان مردم شده بود . مردم هم براى نبرد و طرد او مجتمع و مجهز شدند .
سپاه ابو احمد با استعداد خوب و كامل روانه شد . از عوام بغداد هم عده بسيار براى جنگ با آن سپاه رفتند . على بن ابان چنان كه اشاره نموديم سوى آنها لشكر كشيد و يحيى بن محمد بحرانى سوى رود عباس با عدهء بسيار از زنگيان و ديگران رفت و خود صاحب الزنج با گروهى كم عدد ماند . اتباع او هم صبح و عصر داخل و خارج بصره مىشدند كه اموال غارت شده را حمل كنند . چون ابو احمد در رود معقل لشكر زد . زنگيان با رعب و بيم نزد صاحب الزنج رفتند و خبر دادند كه سپاهى عظيم بجنگ آنها آمده كه تا آن زمان مانند آن نديده بودند . او دو