عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى »
هر چه خداوند بهره و سود از دهنشينان برساند بدانيد كه مال خداوند و رسول و خويشان و يتيمان است . و نيز فرمود :
« وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى »
بدانيد هر چيزى را كه شما بغنيمت مىبريد پنج يك آن براى خدا و رسول و خويشان و يتيمان است .
خداوند كه ثنا و حمد او بزرگ است فضل ما را به آنها ( مردم ) ثابت و حق ما را بر آنها واجب و مهر ما را لازم فرمود . خداوند از بهره و سود و غنيمت براى ما نصيب بيشتر و بهتر قرار داد زيرا ما را گرامى داشته و بر ما تفضل نموده كه خداوند خود خداى فضل بزرگ مىباشد .
شاميان گمراه ادعا كردهاند كه ديگران برياست و سياست و سرورى و خلافت از ما احق و اولى هستند . زشت باد روى آنها . براى چه و بچه استحقاق اى مردم ( اين حق را براى ديگران قائل شدهاند ) و حال اينكه خداوند مردم را پس از گمراهى بواسطه ما هدايت كرد كه گمراه بودند . و خداوند آنها را بينا كرد پس از اينكه كور و نادان بودند و آنها را نجات داد پس از هلاك خداوند حق را بواسطه ما نمايان و باطل را دفع فرمود . هر چه فاسد بود بسبب ما اصلاح نمود . پستها را بسبب ما بلند كرد . تمام را جاىگزين ناقص فرمود . پراكندگى و پريشانى را بوجود ما جمع كرد تا آنكه دشمنان كينه را ترك كرده با هم دوست و يكسان شدند . عاطفه و مهر و نيكى را شعار خود نمودند . آنها در اين دنيا برادر و برابر شدند و در آخرت هم بر تخت مقابل يك ديگر قرار خواهند گرفت . خداوند اين منت و بهجت ( خرسندى ) را با وجود محمد براى مردم روا داشت . چون خداوند پيغمبر خود را نزد خويش برد ( وفات يافت ) اصحاب او بعد از وفات او با كنگاش و شورى ميراث ملل را بدست گرفتند و با عدل و داد زيست كردند و همه چيز را بجاى خود گذاشتند و حقوق را بذى حق واگذار كردند و خود پاك و تهى دست و گرسنه از اين دنيا رفتند ( چيزى غصب نكردند ) .
بعد از آن فرزندان حرب ( بنى اميه ) و خاندان مروان جستند و ميراث ملل