* ( مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا الله . . . ) * اعراف : 85 . اين لفظ ده بار در قرآن مجيد آمده است و در « ايكه » مطلبى گذشت كه تذكَّر آن در اينجا لازم است .
در قاموس كتاب مقدس آن را مديان نوشته و گويد : بقول بعضى زمين مديان از خليج عقبه تا به مو آب و كوه سينا امتداد داشت و بقول بعضى از شبه جزيرهء سينا تا فرات امتداد داشت . على هذا مدين نام مملكتى بوده است .
در فرهنگ قصص قرآن نقل شده :
موقع اين شهر در شرق عقبه است .
مردم مدين عرب و از اولاد اسماعيل عليه السّلام بودند . . . نام آنشهر اكنون معان است .
نگارنده گويد : معان در حال حاضر يكى از استانهاى مملكت اردن ، واقع در جنوب شرقى خليج عقبه و مركز آن شهر معان است ، شايد معان همان مدين سابق باشد .
مدين همان است كه موسى عليه السّلام از مصر به آنجا گريخت و ده سال بشعيب عليه السّلام اجير شد * ( وَلَمَّا تَوَجَّه تِلْقاءَ مَدْيَنَ قالَ عَسى رَبِّي أَنْ يَهْدِيَنِي سَواءَ السَّبِيلِ ) * قصص : 22 . و از اينكه شعيب بموسى گفت : * ( لا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ) * قصص : 25 . بدست ميايد كه مدين جزء مملكت مصر نبوده است . و مأموران فرعون قدرت تعقيب موسى را در آنجا نداشتهاند .
مرؤ :
* ( فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْه نَفْساً فَكُلُوه هَنِيئاً مَرِيئاً ) * نساء : 4 .
آيه در بيان بذل زن است قسمتى از مهريهء خويش را بمرد . طبرسى در متن آيه فرموده : هنيء گوارا و دلچسبى است كه نقصانى ندارد و مرىء آنست كه خوش عاقبت ، تامّ الهضم و بىضرر باشد در اقرب الموارد گويد :
بقولى هنيء لذيذ و مرىء خوش عاقبت است .
راغب گويد : مرىء رأس لولهء معده چسبيده به حلق است « مرؤ الطعام » براى آن گويند كه موافق طبع است .
بنا بر اين مىشود گفت هنيء در آيه