بيان واقعه بزرگ بدر
در سال دوم واقعه بزرگ بدر ( محل ) در هفدهم ماه رمضان رخ داد . گفته شده در نوزدهم و آن روز جمعه بود سبب آن قتل عمرو بن حضرمى ( كه گذشت ) و آمدن ابو سفيان بن حرب در كاروان قريش از بلاد شام بود كه كالا و دارائى بسيار در آن ( كاروان ) بود و سى يا چهل مرد همراه داشت . گفته شده قريب هفتاد مرد از قريش كه ميان آنها مخرمه بن نوفل زهرى و عمرو بن عاص بودند . چون پيغمبر خبر آنها را شنيد ( آمدن كاروان ) مسلمين را برانگيخت . بعضى شتاب كردند و گروهى باز نشستند زيرا احتمال نمىدادند كه پيغمبر با جنگ روبرو شود . پيغمبر فرمود اين است كاروان قريش . ابو سفيان هم شنيده بود كه پيغمبر او را قصد نموده احتياط نمود و نيز ضمضم بن عمر و غفارى را اجير كرده به مكه فرستاد كه استغاثه كند و خبر ( هجوم پيغمبر ) را بقريش برساند . ضمضم هم سوى مكه روانه شد . عاتكه دختر عبد المطلب ( عمه پيغمبر ) خوابى ديده بود كه سه روز پيش از وقوع حادثه بوده و آن را براى برادر خود عباس نقل كرده و خواست كه آن را پنهان بدارد و آن خواب چنين بود . مردى را سوار شده در ابطح ( محل - در مكه ) ديد كه فرياد مىزد : اى مردم منتظر غدر سوى قتلگاه خود شتاب كنيد . اين گفته را سه بار تكرار نمود سپس سوى مسجد ( كعبه ) روانه شد و شتر خود را بر در كعبه باز داشت و مانند همان فرياد ( نخستين ) باز فرياد زد سپس سوى ابو قبيس ( كوه ) رفت و در آنجا هم مانند اول فرياد