قريش . زينهار از مصيبت ، زينهار از مصيبت . كالا و دارائى شما كه همراه ابو سفيان است بچنگ محمد و ياران او افتاده و نمىدانم آيا به آنها مىتوانيد برسيد ( كه دريابيد ) يا نه . الغياث الغياث . من بدان فرياد و منظر از او ( حريف ) مشغول شدم او هم مشغول شده بود . او گفت ( عباس ) مردم آماده شدند از اشراف و اعيان آنها جز ابو لهب كسى باز نماند كه او بجاى خود عاصى بن هشام بن مغيره را روانه كرد .
امية بن خلف جمحى خواست باز بنشيند زيرا سالخورده و سنگين و كند بود ولى عقبة بن ابى معيط مجمرى با عطر و بخور برداشت و نزد او رفت و گفت . اى ابو على خود را معطر كن زيرا تو در عداد زنان در آمدى . او گفت ، نفرين خدا بر تو ( خدا ترا زشت نمايد ) و بر آنچه براى من آوردى ( مجمر ) آنگاه آماده بسيج شد عتبه بن ربيعه نيز تصميم بر خوددارى گرفت ولى برادر او شيبه گفت : اگر ما از قوم خود تخلف كنيم براى ما ننگ و ناسزا خواهد ماند تو هم با قوم خود برو او هم رفت . چون براى جنگ تجهيز و آماده بسيج شدند . دشمنى خود و بنى عبد مناف بن كناد بن حارث را بخاطر آوردند و ترسيدند كه از پشت دچار حمله شوند . ابليس ( ! ) به صورت سراقة بن جعشم مدلجى در آمد كه او از اشراف كنانه بود به آنها گفت من حامى و نگهبان شما هستم زودتر برويد . عده آنها نه صد و پنجاه مرد بود گفته شده هزار هم بودند .
عده اسبها صد بود كه هفتاد اسب از آنها نجات يافت و سى اسب غنيمت مسلمين شد .
مشركين هفتصد شتر داشتند . سه روز از ماه رمضان گذشته بود كه پيغمبر آنها را قصد فرمود . عدهء مسلمين سيصد و سيزده تن و گفته شده چهارده تن بودند بيشتر هم ده و اند گفته شده هفتاد و هفت تن از مهاجرين و نيز گفته شده هشتاد و سه تن و بقيه از انصار بودند گفته شده آنهايى كه از پيغمبر بهره ( غنيمت ) دريافته بودند ( از مهاجرين ) هشتاد و سه مرد از اوس ( طايفه ) هفتاد و يك مرد و از خزرج ( قبيله ) صد و هفتاد مرد بودند .
( مقصود از تعداد بهرهمندان تعيين جنگجويان است ) . ميان آنها فقط دو اسب سوار
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 133
مساهمون: ابن الأثير
ص١٣٣