بغنيمت بردند . عبد اللّه بن جحش گفت هر چه غنيمت شده يك خمس آن فريضه پيغمبر است اين كار را قبل از وجوب خمس انجام داد . اين نخستين غنيمت مسلمين و آن نخستين خمس در عالم اسلام بود . عبد إله بن جحش با كاروان و گرفتاران بمدينه رسيد . وقتى كه وارد شدند پيغمبر فرمود من در اين ماه حرام بشما فرمان جنگ نداده بودم . كاروان و اسراء را توقيف نمود و آنها پشيمان و سرافكنده شدند .
مسلمين هم سخت آنها را ملامت كردند . قريش هم گفتند : پيغمبر و ياران ماه حرام را ( كه جنگ در آن حرام است ) حلال داشته ( روا - هتك حرمت ) . يهود هم بفال بد گرفتند و گفتند : براى پيغمبر ( اين واقعه ) شوم است . عمرو بن حضرمى را كه واقد بن عبد اللّه كشت . از عمرو جنگ معمور مىشود - حضرمى هم حرب حاضر شده واقد هم حرب را واقد شده ( روشن كرده - افروخته ) خداوند اين آيه را نازل كرد : ( از تو مىپرسند در باره ماه حرام آيا جنگ در آن رواست ؟ ) تا آخر آيه چون اين آيه نازل شد براى مسلمين كارگشائى شده و پيغمبر خمس و اسراء و كاروان را تحويل گرفت اين نخستين غنيمت بود كه بهرهء مسلمين شده . راجع به دو اسير هم پيغمبر آنها را فديه داد ( بهاى آزادى ) . حكم هم ( كه اسير بود ) با پيغمبر زيست نمود تا در جنگ بئر معونه ( چاه معونه - محل ) كشته شد . گفته شده قتل عمرو و غارت كاروان در نخستين شبى از رجب و آخرين روزى از جمادى واقع گرديد در همان سال قبله از جهت شام ( بيت المقدس ) سوى كعبه گردانيده شد . قبل از آن فريضه قبله سوى بيت المقدس بود . آن هم در زمانى كه پيغمبر در مكه اقامت مىنمود . او ( پيغمبر ) كعبه را دوست مىداشت ( احترام ميكرد ) كه كعبه را ما بين خود و بيت المقدس قرار مىداد و نماز مىخواند چون بمدينه مهاجرت كرد كه ديگر نمىتوانست اين كار را بكند ( كعبه را ميان بگذارد ) و خود هم ميل داشت كه فقط سوى كعبه توجه كند خداوند روز سه شنبه نيمه شعبان به او امر داد ( كه كعبه
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 129
مساهمون: ابن الأثير
ص١٢٩