داشت چون دستهاى سنگها را ميانداخت دستهء ديگرى ميامد به شكم هر كه از آنها سنگى رسيد دريد بهر استخوان كه رسيد خورد و سوراخش كرد ابرهه در حالى كه بعضى از سنگها بوى اصابت كرده بود رو بفرار گذاشت . . .
و در يمن سينه و شكمش از زخم منفجر شد و مرد در نتيجه لشكريان رو بفرار گذاشتند و متفرق شدند .
( باختصار ) .
خداوند سورهء فيل را دربارهء آن بر پيامبرش نازل فرمود : * ( أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحابِ الْفِيلِ . أَ لَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ . وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبابِيلَ . تَرْمِيهِمْ بِحِجارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ . ) *
* ( فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ ) * در « ابابيل » راجع بنحوهء متفرّق شدن لشكريان ابرهه و شيوع بيمارى در ميان آنها توضيحى داده شده كه قابل دقت است 6 محرم الحرام 1394 قمرى مطابق 10 / 11 / 1352 شمسى و الحمد للَّه و هو خير ختام .
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 219
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص٢١٩