هوازن و ثقيف بر سر مسلمانان ريخته و آنها را شكست دادند .
مسلمين رو بفرار گذاشتند سپس خداوند به حضرت رسول يارى كرد و آنحضرت استقامت ورزيد و فرار نكرد بالاخره مسلمانان فاتح شدند . طبرسى از اصحاب تفسير و سير نقل كرده كه حضرت رسول ( ص ) بعد از فتح مكَّه بجنگ آنها شتافت قرآن مجيد در بارهء آن جنگ چنين گفته : حقا كه خدا شما را در جاهاى بسيار يارى كرد مخصوصا روز حنين آندم كه بسيار بودنتان شما را بشگفت آورده بود ، امّا كارى برايتان نساخت و زمين با همه فراخى بر شما تنگ شد ، و عاقبت رو بفرار گذاشتيد ، سپس خدا آرامش خويش را بر پيغمبرش و بر مؤمنان نازل كرد و سپاهيانى فرود آورد ( ملائكه ) كه نديديد و كفّار را عذاب كرد كه سزاى كافران همين است ( توبه : 25 - 26 ) .
دكتر محمد حميد اللَّه در كتاب خود كه بنام رسول اكرم ( ص ) در ميدان جنگ بتوسط آقاى سيد - غلامرضا سعيدى ترجمه شده در بارهء محل حنين بسيار گفتگو كرده است طالبين به آنجا رجوع كنند .
حوب :
گناه . * ( وَلا تَأْكُلُوا أَمْوالَهُمْ إِلى أَمْوالِكُمْ إِنَّه كانَ حُوباً كَبِيراً ) * نساء : 2 اموال يتامى را با اموال خود با هم نخوريد كه گناه بزرگى است در نهج البلاغه خطبهء 212 هست : « و استفتح التّوبة و اماط الحوبة » باب توبه را باز كرد و گناه را از خود كنار نمود .
نا گفته نماند حوب بفتح اوّل و ضمّ آن هر دو بمعنى گناه آمده است ( اقرب ) .
ابن اثير گويد حوب بمعنى حاجت آمده در دعا هست : « اليك ارفع حوبتى يعنى حاجتى » ولى ممكن است اين نيز بمعنى گناه باشد يعنى گناه خود را بسوى تو مياورم تا به بخشائى و نيز گويد : ابو ايّوب خواست زن خود را طلاق دهد حضرت فرمود : « انّ طلاق امّ ايّوب