گذشته از اينها اگر بگوئيم حساب شمسى و قمرى در آيه به كار است بايد تقدير آيه چنين باشد « و لبثوا فى كهفهم ثلث مائة سنين به حساب الشمسى و ازدادوا تسعا بسنين القمرى » و دليلى بر اين تقدير نداريم و اگر حساب شمسى را بميان نياوريم چه اشكالى خواهد داشت ؟
تعس :
هلاكت . ( قاموس ) در مجمع گفته : آن لغزشى است كه صاحبش قدرت برخاستن ندارد * ( وَالَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْساً لَهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمالَهُمْ ) * محمد : 8 ، آنان كه كافر شدند هلاكت بر آنهاست و اعمالشان را گمراه كرد ( اعمال گمراه شده به آنها نخواهد رسيد و فايدهاى نخواهد داشت ) .
تَفَث :
چرك . اصل آن چرك ناخن و غيره است كه لازم است از بدن زايل شود ( مفردات ) .
* ( ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَلْيُوفُوا نُذُورَهُمْ ) * حجّ : 29 ، اهل تفسير ، قضاء تفث را زايل نمودن آلودگىهاى بدن گفتهاند كه در ايّام احرام بوجود ميايد از قبيل گرفتن ناخن ، اصلاح مو ، شستشو و غيره . در مجمع از زجّاج نقل شده كه آن كنايه است از خروج از احرام . در الميزان نيز چنين اختيار نموده است و معنى آيه اين است :
سپس چرك و آلودگى خود را زايل كنند و بنذورشان وفا نمايند .
تقن :
اتفاق : محكم كردن .
* ( صُنْعَ الله الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ ) * نمل :
88 ، كار خدا است چنان خدائى كه هر چيز را محكم كرده است .
تِلك :
اسم اشاره است بر مفرد مؤنّث . * ( وَما تِلْكَ بِيَمِينِكَ يا مُوسى ) * طه : 17 ، آن چيست در دست راستت اى موسى . نا گفته نماند :
اين كلمه چهل و يك بار در قرآن كريم آمده و در اغلب اشاره بجمع است و چون جمع باعتبار جماعت مؤنث است از اين جهت مىشود به جماعت با تلك اشاره كرد مثل * ( تِلْكَ حُدُودُ الله ) * - . . . * ( تِلْكَ عَشَرَةٌ كامِلَةٌ ) * . . . * ( تِلْكَ آياتُ الله ) * - . . . * ( تِلْكَ الأَيَّامُ نُداوِلُها ) * و در بعضى آيات فقط اشاره بمفرد مؤنّث است مثل آيه اوّل و مثل