در آنزمان هواپيماها توانستند به بالاى ابرها برسند و خلبانان پرده هاى بافته شده از يخ را كه همان ابرهاى مرتفع است مشاهده نمايند ، كسى خبر از وجود يخ يا برف يا تگرگ در ابرهاى آسمان نداشت .
در ص 138 - 143 در بارهء آيه ى فوق مطالب جالبى آورده و در ص 142 در ردّ توجيه طريحى ميگويد :
لطف آيه در اين است كه بر خلاف انتظار و توجيه طريحى ، نميگويد چه چيزى نازل مىكند چون در خود ابر و در بالا يخ و تگرگ است ولى به زمين كه ميرسد ممكن است . . .
به صورت تگرگ بماند و يا آب شود و رگبار باشد .
ولى ناگفته نماند : چنان كه در بالا گفتيم : احتمال دارد * ( « مِنْ بَرَدٍ » ) * مفعول * ( « يُنَزِّلُ » ) * باشد وانگهى ضمير « به » در * ( « فَيُصِيبُ بِه » ) * به كلمه ى « برد » بر ميگردد يعنى آن تگرگ را ميريزد و مىرساند در اين صورت بسخن آقاى بازرگان « آيه نميگويد چه چيزى نازل مىكند . . . » محلَّى نميماند . مگر آنكه بگوئيم ضمير « به » به « ما نزل » راجع است كه از « ينزّل » فهميده مىشود . و بايد چنين باشد كه بيان بودن * ( « مِنْ بَرَدٍ » ) * براى * ( « مِنْ جِبالٍ » ) * قريب بيقين است .
مخصوصا با در نظر گرفتن حديث ذيل .
در الميزان و صافى و برهان از كافى از امام صادق از على عليه السّلام نقل شده : « انّ الله عزّ و جلّ جعل السحاب غرابيل المطر تذيب البرد حتى تصير ماء لكيلا يضرّ به شيئا يصيبه و الذى ترون من البرد و الصواعق نقمة من الله عزّ و جلّ فيصيب بها من يشاء من عباده » .
اين حديث در مجمع البحرين ( مادّهء سحب ) نيز « نقمة من الله » نقل شده ولى آقاى بازرگان آن را « رحمة من الله » نقل و ترجمه كرده و مناسب ذيل آيه كه « يصيب به الخ » بوده باشد ، نقمة من الله است .
ترجمهء حديث آن است كه :
خداوند ابر را بمنزله ى غربال براى باران قرار داد ، يخ را ذوب مىكند
قاموس قرآن ( فارسي ) — صفحة 179
مساهمون: سيد علي اكبر قرشي
ص١٧٩