روز شيطين
ابو عبيده گفته است :
روز شيطين ( به فتح شين و فتح ياء مشدد و فتح طاء و سكون ياء ) روزى است كه به سود بكر بن وائل تمام شده است .
هنگامى كه اسلام در نجد ظهور كرد ، بكر رهسپار سواد گرديد و از قريش ، مقايس بن عمرو عائذى بن عائذه در شيطين با بنى شيبان هم پيمان ماند .
فرزندان بكر ، پس از اقامت در سواد ، دچار و با و طاعونى شدند كه در روزگار خسرو شيرويه بروز كرده بود .
از اين رو ، گريزان از آنجا برگشتند و در دامنهء كوه لعلع فرود آمدند كه خشك و بىحاصل بود . ولى شيطين ، بر عكس ، سر سبز و حاصلخيز شده بود ، بدين جهة قبيلهء تميم در آن جا سكونت گزيد .
فرزندان بكر ، همين كه خبر آبادى و سر سبزى شيطين را شنيدند گرد هم آمدند و گفتند :
« ما بر تميم حمله مىبريم . و چون در دين عبد المطلب - يعنى دين محمد ( ص ) - هر كس كه كسى را بكشد بايد او را در برابرش كشت ، ما تميم را غارت مىكنيم و بعد اسلام مىآوريم