روز ذى طلوح
در اين روز - كه روز صمد و روز اود هم خوانده مىشود - نبردى ميان بكر و تميم روى داده است .
داستان آن از اين قرار است كه عميرة بن طارق بن ارثم يربوعى تميمى ، با مريه ، دختر جابر عجلى و خواهر ابجر ، زناشوئى كرد و به عجل رفت تا خانوادهاى تشكيل دهد .
او زن ديگرى نيز در قبيلهء بنى تميم داشت معروف به « دختر نطف » اهل تميم .
هنگامى كه عميره در پيش مريه ، همسر عجلى خود بود ، ابجر ، برادر زنش آمد و به مريه گفت :
« اميدوارم كه دختر نطف ، زن ديگر عميره را ، اسير كنم و برايت بياورم . »
عميره كه اين سخن را از ابجر شنيد ، گفت :
« من در تو نمىبينم كه تا وقتى من زنده هستم بتوانى خانوادهء مرا اسير كنى . »
ابجر از سخن خود پشيمان شد و گفت :