پيامبر - ص - و خلفاى اويند و سپس مردگان بقيع و سپس مدفونين « جنةالمُعلّا » ى مكهء مكرمه وارد قيامت خواهند شد . نخستين مسلمانى كه در بقيع دفن شد يكى از صحابه به نام عثمان بن مظعون است . او نخستين مهاجرى بود كه در مدينه درگذشت و در روز سوم شعبان سال سوم هجرت پس از آن كه پيامبر بوسهاى بر پيشانى جنازهء او نهاد ، دستور فرمود او را در ديدرس از خانهاش دفن نمايند . در آن روزگار بقيع دشتى بود كه سطح آن را درختچههايى به نام « غرقد » مىپوشانيد ؛ از اين رو درختچهها را قطع نموده و عثمان بن مظعون را در ميانهء دشت به خاك سپردند و آنگاه پيامبر - ص - با دو دست مبارك خود دو قطعه سنگ بر بالاى سر و پاهاى او به عنوان علامت قرار داد . بورتون مىگويد : بعدها مروان بن حكم براى از ميان بردن موقعيت اين قبر ، اين دو سنگ را برداشت ليكن اين كارِ نمايندهء معاويه با تنفر عمومى روبرو گشت و احتمالًا عثمان بن مظعون از دشمنان بنىاميّه بشمار مىرفت و با گذشت زمان قبهاى بر قبر عثمان ساخته شد .
پس از عثمان دومين قبر از آن ابراهيم فرزند دوم پيامبر - ص - بود كه در نزديكى عثمان دفن شد و از آن پس بقيع گورستان مشهورى گرديد . اين گورستان كه آرامگاه اوليا و بزرگان اسلام است فاقد نظم هندسى است و گرداگرد آن را ديوارى فرا گرفته كه بخشهايى از آن با ديوارهاى محلات جنوب غربى شهر متصل است و تنها درب الجنازه آن را از باروى مدينه جدا مىكند و حدود ديوار شمالى را بقيع جادهاى است به نام « البادية الشرقى » كه از آغاز آن از « باب الجمعه » باروى شهر است . و با توجه به موقعيت و جمعيت مدينه و مردگان شهر ؛ اعم از افراد ساكن در مدينه و يا مسافرين و غريبانى كه آرزوى دفن در بقيع را دارند - بجز رافضيها و كافران - اين گورستان بسيار كوچك به نظر مىآيد ، از اين رو حتماً گورستان انباشته از
موسوعة العتبات المقدسة ( مدينة / مكة ) ( مكه و مدينه از ديدگاه جهانگردان اروپايى ) ( فارسى ) — صفحة 143
مساهمون: جعفر الخياط
ص١٤٣