كردند كه به مناسبت تنوخ ، به نام قبيله تنوخ ناميده شدند . [ ( 1 ) ]
گروهى از فرزندان و بازماندگان نمارة بن لخم نيز به ايشان پيوستند .
مالك بن زهير نيز جذيمة الابرش بن مالك بن فهم بن غانم بن دوس ازدى را فرا خواند تا با او در آن جا سكونت كند .
خواهر خود ، لميس ، را نيز به عقد وى در آورد ، و بدين ترتيب جذيمه هم در آن جا ماندگار شد .
هامش
[ ( 1 ) ] - تنوخ ( به فتح تاء ) : نام چند قبيله است كه در زمان قديم در بحرين گرد آمده به اقامت در آن مكان سوگند خورده و عهد بستند - انساب سمعانى ( از لغتنامهء دهخدا ) تنوخ : مجموعهاى واحد از چند قبيله هم پيمان عرب كه چون از قديم سلسله نسب مشتركى اتخاذ كردهاند ، معمولا يك قبيله به شمار آمدهاند .
نسب آنها در بين علماى انساب ، مختلفه فيه است و در باب اصل و منشاء آنها نيز آنچه در روايات قديم عرب آمده است افسانه آميز مىنمايد .
بهر حال ، تنوخ از اعراب جنوب ( يمانى ) بودهاند و در دوره نامعلومى به عربستان مركزى حركت كردهاند و سپس ، شايد از اوائل قرن دوم ميلادى طى هجومهاى متوالى ، به عراق و مخصوصا به نواحى وسطى و سفلاى فرات رفتهاند .
بيشتر آنها مسيحى بودهاند و از اركان عمدهء دولت ملوك لخم به شمار مىآمدهاند .
بعدها دستههائى از آنها به حدود شام مهاجرت كردهاند و تحت فرمان امراى غسانى در آمدهاند .
در اوائل اسلام در لشكر كشىهاى خالد بن وليد در عراق ، مثل بعضى قبائل نصرانى ديگر ، در سال 12 هجرى قمرى ، با وى جنگيدهاند .