او به دين صابيان در آمده بود و اين را پنهان مىداشت .
هنگامى كه به فرمانروائى رسيد كيش خود را آشكار كرد و كليساها را ويران ساخت و مسيحيان را كشت .
او ، همچنين ، كسى است كه در روزگار شاپور پسر اردشير رهسپار عراق شد و در آن جا به ضرب تير از پاى در آمد .
ابو جعفر طبرى خبر اين امپراطور را در روزگار شاپور ذو الأكتاف ذكر كرده و اين شاپور ، بعد از شاپور بن اردشير است .
پس از يوليانوس ، يونيانوس ( يوويانوس ) يك سال فرمانروائى كرد .
او به دين مسيح در آمد و آن را آشكار ساخت و از عراق باز گشت .
سپس به ترتيب و لنطيوش ( و النتى نيانوس ) دوازده سال و پنج ماه ، و النس سه سال و سه ماه ، و النطيانوس سه سال سلطنت كردند .
بعد ، تدوس كبير ( تئودوسيوس ) به امپراطورى رسيد .
معنى تئودوسيوس : بخشش خداوند است .
او نوزده سال فرمانروائى كرد .
در روزگار فرمانروائى او سنهودس ( مجلس شورى ) دوم در شهر قسطنطنيه بر پا گرديد . درين مجلس يكصد و پنجاه اسقف گرد آمدند و مقدونس و پيروانش را لعنت كردند .
در اين سنهودس اسقفهاى بزرگ اسكندريه و انطاكيه و بيت المقدس حضور داشتند .
چهار شهر بودند كه اسقفهاى بزرگ در آن كرسى داشتند .
نخست : رم كه بطرس ( پتروس ) حوارى در آنجا بود .
دوم : اسكندريه كه مرقس ( ماركوس ) يكى از صاحبان
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 63
مساهمون: ابن الأثير
ص٦٣