پس از قسطنطين اول ، پسرش قسطنطين كه در انطاكيه بود و از سوى پدر خود وليعهدى داشت ، بيست و چهار سال فرمانروائى كرد .
قسطنطين اول ، قسطنطنيه را به دو سپرد و به برادر وى قسطنس ( كنستانس ) انطاكيه شام و مصر و الجزيره را داد .
به برادر ديگر وى قسطوس ( كنستانتيوس ) نيز روم و آن قسمت از شهرهاى فرنگيان و اسلاوها را كه بدان مىپيوست ، واگذار كرد و از اين دو تن پيمان گرفت كه از برادر خود ، قسطنطين ، فرمانبردارى كنند .
بعديوليانوس ، برادرزادهء قسطنطين دوم ، روى كار آمد و امپراطورى او دو سال طول كشيد .
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل :
بيت المقدس كه زيبائى و عظمت آن در وصف نگنجد .
اين كنيسه در وسط شهر است و با روئى آن را فرا گرفته و در وسط آن مقبرهاى است كه آن را قيامت خوانند . و مسيحيان معتقدند كه قيامت حضرت مسيح در آن بپاشده است . و صحيح آن است كه نام آن قمامه است نه قيامة . زيرا آن زباله دان مردم شهر و در خارج شهر بود . و دست تبهكاران را در آن مىبريدند و دزدان را در آن جا به دار مىآويختند . و چون مسيح را در اين موضع به دار زدند ، آن جا را بزرگ شمردند و مقدس گرديد . و اين در انجيل مذكور است .
در اين كنيسه تخته سنگى است كه گمان برند شكافته شده و آدم از ميان آن به پا خاسته است .
در گوشهاى از آن قنديلى است كه پندارند نور در روز معينى از آسمان نازل مىشود و آن را مىافروزد . . . از معجم البلدان .
( لغتنامه دهخدا )