در زمان يزدگرد روميان از پرداخت خراج به ايران خوددارى كردند و يزدگرد نرسى را با لشكريانى - به همان عده كه پدرش به روم فرستاده بود - رهسپار آن سرزمين ساخت .
نرسى اين مأموريت را به خوبى انجام داد و بدانچه يزدگرد مىخواست ، رسيد . [ ( 1 ) ]
مدت شاهنشاهى يزد گرد هيجده سال و چهار ماه ، و برخى گفتهاند نوزده سال بود . [ ( 2 ) ] .
هامش
[ ( 1 ) ] - از وقايع سلطنت يزدگرد عهد نامهاى است كه با روم شرقى بست و به موجب آن تئودوس متعهد شد كه رومىها استحكاماتى در نزديكى حدود ايران بنا نكنند . و نيز قبول كرد كه ساليانه مبلغى بپردازد تا دولت ايران يك ساخلوى قوى در دربند ( قفقازيه - كنار درياى خزر ) نگاه داشته ، نگذارد مردمان شمالى به طرف ايران و روم شرقى تجاوز كنند .
( تاريخ ايران ، مشير الدوله ، ص 202 )
[ ( 2 ) ] - يزدگرد در سال 459 ميلادى به مرگ طبيعى در گذشت .
مورخان ايرانى و عرب ، بر خلاف مورخان مسيحى ، او را شاهنشاهى مهربان و نيكوكار خواندهاند .
عبارت سكههاى يزدگرد چنين است :
« مزديسن كدى يزدى كرتى » يعنى : يزدگرد بزرگ خداپرست .
( ايران در عهد باستان ، دكتر مشكور ، ص 421 )