( درود در نامهاى از لقيط به كسانى كه از قبيلهء اياد در جزيره به سر مىبرند .
آگاه باشيد كه خسرو - پادشاه ايران - مانند شيرى به سوى شما مىآيد . بنا بر اين نبايد كسب مال و حرص سيم و زر شما را از چنين خطرى غافل سازد .
هفتاد هزار تن از سپاهيان ايران ، در گردانهائى ، مانند مور و ملخ ، به سوى شما شتابان هستند . )
ولى مردان اياد اندرز او را نپذيرفتند و تاراجگرى خود را همچنان پيگيرى كردند . اين بود كه لقيط بار ديگر به آنان نوشت :
أبلغ ايادا و طول فى سراتهم * انى ارى الرأى ان لم اعص قد نصعا
( پيام مرا به اياد برسان و آن را پيگيرى كن زيرا مىبينم كه اگر اندرز مرا بشنوند و دست از نافرمانى بردارند درستى سخن من آشكار خواهد شد . )
اين چكامهء مشهورى است و از برجستهترين اشعارى است كه دربارهء جنگ سروده شده است .
بارى ، آنان از خشم شاپور پروا نكردند و شاپور بر آنان تاخت و همه را كشت و نابود كرد جز آن عده را كه به سرزمين روم ( يعنى روم شرقى ) پيوستند .
اين بود آنچه شاپور با تازيان كرد .
اما روميان :
شاپور با پادشاه روميان ، كه قسطنطين ( كنستانتين ) بود ، پيمان صلحى بسته بود .
قسطنطين نخستين پادشاه از پادشاهان روم به شمار مىرفت كه آئين مسيح را پذيرفته و نصرانى شده بود و ما - به خواست