شاپور به لشكريان و فرماندهان سپاه خود نامهاى نوشت و از زيانى كه تازيان و روميان به دو رسانده بودند آنان را آگاه ساخت و فرمان داد كه هر چه زودتر خود را به وى برسانند .
آنان نيز فرمان او را به كار بستند و پيرامون او گرد آمدند .
شاپور ، با اين لشكريان تازه نفس ، برگشت و شهر تيسفون را از چنگ دشمن رهائى بخشيد .
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل :
سال 337 ميلادى از نو به دست ايران افتاد .
شاهپور بتپرستان ارمنستان را بر ضد روم تازه مسيحى تحريك كرد و اعراب را هم واداشت كه به خاك روم حمله برند .
قسطنطين تازه مرده بود و جانشين او كنستانسيوس ، شخصا سپهسالارى لشكر روم را در مقابل ايران به عهده گرفت .
اين جنگ موقتا به نفع روميان در ارمنستان خاتمه يافت .
در سال 338 شاهپور نصيبين را كه مركز مهم روم در بين النهرين بود ، مدت دو ماه محاصره كرد ولى نتوانست از عهدهء تسخير آن شهر بر آيد .
اما لشكر روم را در دشت شكست داد .
شاهپور در سال 341 ميلادى با ارمنستان قرار داد دوستى بست بدين شرط كه ارزاس ( ارشك ) پسر تيرداد ، را كه اسير و كور كرده بود بر تخت ارمنستان نشاند .
در سال بعد ، شاهپور به بين النهرين حمله آورد و در نزديكى سينگارا ( سنجار كنونى ) با سپاه كنستانسيوس روبرو شد .
روميان شكست فاحشى خوردند كه منتهى به قتل عام ايشان گرديد .
پس از آن شاهپور به محاصرهء نصيبين پرداخت و با فيلهاى بقيه ذيل در صفحه بعد