فرمانرواى مكران به حضور او رسيدند و فرمانبردارى پادشاهان خود را نسبت به دو اعلام كردند .
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل :
تمدن ساسانى ، اگر چه دنبالهء تمدن اشكانى بود ، ولى مجدد و مكمل آن محسوب مىشد .
بقاى رسوم عهد اشكانى از آثارى نمايان است كه در لغت دورهء ساسانى باقى گذاشته است زيرا كه لهجهء پارسى ، يعنى ايرانى جنوب غربى ، كه زبان رسمى دولت شاهنشاهى جديد گرديد و مقام زبان ايرانى شمال غرب را كه در دربار اشكانى متداول بود . احراز كرد ، مقدار كثيرى از لغات و اصطلاحات مختلفه از سلف خود عاريه نمود .
به علاوه ، پادشاهان ساسانى در قرن سوم ميلادى هنوز در - كتيبههاى خود زبان پهلوى اشكانى را با زبان پهلوى ساسانى تواما به كار مىبردند .
اما ايالت پارس و پايتخت آن ، استخر ، شايستگى مقام شاهنشاه را نداشت .
در اثر حوادث تاريخى بين النهرين مركز شاهنشاهى مشرق شده بود . سلوسى و تيسفون وارث بابل عتيق شدند چنان كه در زمان اسلام اين ميراث به بغداد انتقال يافت .
دولت بزرگ مغربى ، يعنى روم ، همسايهء پايتخت ايران بود .
شهر تيسفون ، خارج از متن حقيقى كشور ايران و واقع در اراضى آراميان بود و نواحى عربنشين از پشت ديوارهاى شهر وهاردشير شروع مىشد .
( وه اردشير شهرى بود كه اردشير به جاى سلوسى عتيق كه در سنهء 165 به دست ويديوس كاسيوس رومى ويران شد ، بنا نهاد . )
در ما وراء فرات ، در محلى كه اين شط به جانب دجله متمايل شده ، بقيه ذيل در صفحه بعد