وعدهاى كه پروردگارشان داده به تحقق پيوندد . » و گمان مىبردند كه اين پيامبرى و پيشوائى از يوسف بن يعقوب آغاز خواهد شد .
ولى همين كه عمر يوسف به سر رسيد ، گفتند :
« اين آن كسى نبود كه خداى ابراهيم به دو وعده داده بود . »
فرعون پرسيد :
« پس به نظر شما چه بايد كرد ؟ » در اين باره به كنكاش پرداختند و سرانجام با همديگر هماهنگ شدند در اين كه مردانى را بگمارند تا هر نوزادى را كه در خانوادههاى بنى اسرائيل به جهان مىآيد ، بكشند .
فرعون ، همچنين ، به قبطيان گفت :
بردگانى را كه در بيرون شهر داريد و براى شما كار مىكنند به درون بياوريد و كار آنان را به بنى اسرائيل بسپاريد .
بدين گونه ، بنى اسرائيل را به جاى بردگان به كار گماشت .
و اين هنگامى است كه خداى عز و جل مىفرمايد :
إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَها شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْناءَهُمْ .
[ ( 1 ) ]
( همانا فرعون در سرزمين مصر بلندپروازى و گردنكشى آغاز كرد و ميان مردم آن كشور پراكندگى و چند دستگى افكند .
گروهى از ايشان را سخت ناتوان و خوار ساخت و پسرانشان را مىكشت . )
بنابر اين فرعون ترتيبى داد كه هيچ فرزندى در ميان بنى اسرائيل به جهان نمىآمد مگر اين كه كشته مىشد .
هامش
[ ( 1 ) ] - سوره قصص - آيه 4