همچنين از زبان ابن عباس گفته شده است كه خداوند از فرزندان آدم در حناء ، كه موضعى است [ ( 1 ) ] ، پيمان گرفت .
سدى گفته است :
خداوند آدم را از بهشت بيرون كرد ولى او را از آسمان به زمين نفرستاد .
آنگاه به بخش راست او دست كشيد و از آن ذريه يعنى فرزندانى چون ذرههاى سپيد مانند لؤلؤ بيرون آورد و به ايشان
هامش
[ ( ) ] بقيهء ذيل از صفحهء قبل :ماتَقُولُوا إِنَّما أَشْرَكَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ وَ كُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ ، أَ فَتُهْلِكُنا بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ.
و ( اى رسول ) به يادآر هنگامى كه خداى تو از پشت فرزندان آدم ذريهء آنها را برگرفت و آنها را بر خود گواه ساخت كه : آيا من پروردگار شما نيستم ؟ همه گفتند : بلى . ما به خدائى تو گواهى دهيم ( برخى از مفسران گفتند : مراد ظهور ارواح فرزندان آدم است در نشانهاى از عالم روح و گواهى آنها به نور تجرد و شهود به توحيد خدا و ربانيت او در عوالم ملك و ملكوت ) تا ديگر در روز قيامت ( روز قيام حقايق و زوال اوهام و اعراض دنيا ) نگوئيد :
ما از اين واقعه غافل بوديم . يا آنكه نگوئيد كه چون منحصرا پدران ما به دين شرك بودند و ما هم فرزندان بعد از آنها بوديم ، پس پيروى پدر خود كرديم .
آيا به عمل زشت اهل باطل ، ما را به هلاكت خواهى رسانيد ؟
( قرآن مجيد با ترجمهء مهدى الهى قمشهاى )
[ ( 1 ) ] - دحناء ، يا دجنى ( به ضم يا فتح يا كسر دال ) : زمينى است كه خداوند آدم را از آن سرزمين آفريده است و آن از روستاهاى طائف است - معجم البلدان - .
( از لغتنامهء دهخدا )