بيست فيل به ميدان جنگ آورده بود . روى هر فيل چهار سپاهى نشسته بودند .
فيلان به قلب سپاه سلطان سنجر حمله بردند كه خود سنجر نيز در ميان آنان بود . سربازان سنجر از فيلها مىگريختند . سنجر به غلامان ترك خود فرمان داد كه فيلها را هدف تير قرار دهند .
لذا سه هزار غلام ترك پيش رفتند و همه در آن واحد فيلها را تير باران كردند و عدهاى از آنها را كشتند .
فيلها از قلب سپاه سنجر برگشتند و به جناح چپ سپاه حملهور شدند .
ابو الفضل ، حاكم سيستان هم در آن جناح بود . وقتى روحيهء سربازان از ديدن فيلها ضعيف شد ، ابو الفضل آنان را تشجيع كرد و از گريختن ، به علت دورى از زادگاه خود ، ترساند . خود نيز از اسب پياده شد و به فيل بزرگى كه پيشاپيش فيلها حركت مىكرد حمله برد و زير شكم او رفت و شكمش را پاره كرد و دو فيل ديگر را نيز كشت .
وقتى امير انر ، كه در جناح راست سلطان سنجر بود ، وضع جنگ را در جناح چپ مشاهده كرد ، از ترس اين كه مبادا بر آن جناح شكست وارد آيد ، از پشت لشكر غزنه حمله كرد و خود را به جناح چپ سپاه سلطان سنجر رساند و با كمكى كه به موقع كرد موجب شكست غزنويان گرديد .
سربازانى كه سوار بر فيلها بودند چون خود را با زنجير به فيلها بسته بودند ، وقتى به ضرب شمشير از پا در مىآمدند ، سرنگون مىشدند و به فيلها آويزان مىماندند .
سلطان سنجر در بيستم شوال سال 510 هجرى قمرى ، در حالى كه بهرامشاه نيز همراهش بود ، وارد غزنه گرديد . . . »
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 12
مساهمون: ابن الأثير
ص١٢