را دشنام داده است .
شيخ ابو الفرج به ساير نيكان نيز بد گفته و كتابى نوشته به نام « تلبيس ابليس » كه در آن به هيچيك از بزرگان و صالحان مسلمين ابقاء نكرده است .
راجع به درگذشت يكى ديگر از علماى مشهور به سال 563 مىنويسد :
درين سال عبد الكريم بن محمد بن منصور مروزى ، فقيه شافعى درگذشت .
او حديث بسيار شنيده و در جست و جوى حديث سفرها كرده و احاديثى شنيده بود كه ديگران نشنيده بودند .
بارها به ما وراء النهر و خراسان رفت . و به شهر جبل و اصفهان و عراق و موصل و جزيرهء ابن عمر و شام و ساير شهرهاى آن نواحى وارد شد .
شمارهء مشايخى كه او به خدمتشان رسيده ، از چهار صد بيشتر است .
ابو الفرج بن جوزى احوال او را ذكر كرده و او را نكوهيده و زخمى ساخته است .
از جملهء حرفهائى كه دربارهء او زده ، اين است كه : او در بغداد يكى از شيوخ را برمىداشت و با خود « بدان سوى نهر عيسى » مىبرد . بعد مىگفت : فلان شيخ در « ما وراء النهر » براى من چنين و چنان حديث كرد .
اين سخن براستى كه خيلى خنك است . چون آن مرد
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 104
مساهمون: ابن الأثير
ص١٠٤