خدا چنان هستند كه در اين آيه مىفرمايد
ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ إِلَّا هُوَ سادِسُهُمْ
با اين توضيح امتيازى براى دوست تو نخواهد بود .
چهارم : اين آيه
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها
در باره كى نازل شده خارجى گفت در باره پيامبر . حضرت باقر عليه السّلام فرمود آيا ابا بكر هم با او در سكينه و آرامش شريك بوده . خارجى گفت آرى .
حضرت باقر فرمود دروغ ميگوئى اگر او شريك بود خداوند مىفرمود
فانزل اللَّه سكينة عليهما
بر آن دو وقتى ميفرمايد ( عليه ) بر او ، معلوم مىشود اختصاص به پيامبر داشته چون اختصاص و امتياز به او بخشيده كه بوسيله ملائكه او را تائيد نموده زيرا با ملائكه پيامبر تائيد مىشود بدليل اجماع اگر ابا بكر هم اينجا شريك بود با پيغمبر او را نيز در لفظ شريك ميكرد چنانچه مؤمنين را در جنگ حنين با پيامبر شريك نموده چنانچه مىفرمايد
ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ . ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
سپس شما فرار كرديد آنگاه خداوند آرامش خود را بر پيامبر و بر مؤمنين نازل كرد آن مؤمنينى كه شايسته شريك بودن با پيغمبر بودند چون پايدارى نكردند مگر نه نفر على عليه السّلام و شش نفر از بنى هاشم و ابو دجانه انصارى و ايمن بن ام ايمن از اين مطلب معلوم مىشود كه ابا بكر از مؤمنين نبوده اگر مؤمن بود خداوند او را با پيامبر شريك مىكرد در آرامش اينجا ، همانطور كه مؤمنين را با پيامبر در حنين شريك نمود .
مرد خارجى گفت حركت كنيد برويم از ايمان او را خارج كرد .
حضرت باقر فرمود من اين حرف را نزدم خداوند در قرآن فرموده :
حاضرين گفتند جسارت كردى اى خارجى .
حضرت باقر فرمود : اما مسأله نماز خواندن با مردم . باجماع تمام امت ابا بكر تحت فرمان اسامة بن زيد از مدينه خارج شد بدستور پيامبر ، اسامة لشكرگاه خود را چند كيلومتر خارج مدينه قرار داده بود چگونه درست است