تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 242

مساهمون:

ص٢٤٢
پيامبرش نموده و از دنيا رفته است پاداش او بر خدا لازم است . تفسير عياشى : ابن ابى عمير گفت زرارة پسرش عبيد را بمدينه فرستاد تا اطلاع حاصل كند جريان حضرت موسى بن جعفر و عبد اللَّه افطح « 1 » را اما زراره قبل از برگشتن فرزند خود از دنيا رفت محمّد بن ابى عمير گفت محمّد بن حكيم گفت حضرت موسى بن جعفر فرمود اميدوارم زراره از كسانى باشد كه خداوند در باره آنها فرموده است
وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ
. يك روايت ديگر از تفسير عياشى نقل مىشود كه با استفاده از آيه
فَلَوْ لا نَفَرَ
امام مىفرمايد بايد جستجو كنيد . * در روايت ديگرى مىپرسد چه ميفرمائيد در باره گروهى كه امام خود را از دست داده‌اند چه بايد بكنند . فرمود مگر قرآن نخوانده‌اى
فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ
تا
« يَحْذَرُونَ »
گفتم فدايت شوم حال كسانى كه انتظار ميكشند تا جستجوكنندگان برگردند چيست فرمود خدا ترا رحمت كند مگر نميدانى كه بين محمّد و عيسى صلى اللَّه عليهما دويست و پنجاه سال فاصله بود گروهى بر دين عيسى از دنيا رفتند بانتظار دين محمّد خداوند به آنها دو پاداش داد . توضيح : شايد امام دوران فترت و فاصله بين دو پيامبر را از باب تنظير مثال مىزند و شايد منظور گروهى هستند كه رسالت پيامبر را درك كردند ولى قبل از درك خدمت آن جناب از دنيا رفتند و حجت بر آنها تمام نشد گر چه بعيد است اين احتمال .
هامش
( 1 ) عبد اللَّه افطح برادر موسى بن جعفر بود كه مدعى امامت شد و مذهب فطحى از اوست .