تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 5

مساهمون:

ص٥
و انا من على و لا يودى عنى الا على » على از من و من از على هستم و اين كار را نميتواند انجام دهد مگر على ابا بكر را با سورهء برائت به مكه فرستاد جبرئيل نازل شد گفت اى محمّد خداوند ميفرمايد بايد اين كار را تو انجام دهى يا مردى از خودت آنگاه مرا فرستاد تا از ابا بكر بگيرم از او گرفتم اما او ناراحت شد از پيامبر اكرم پرسيد آيا در اين مورد آيه قرآن در باره من نازل شده فرمود نه ولى نبايد اين كار را انجام دهد مگر من يا على . سلمان ابا ذر ! اينك فكر كنيد كسى كه صلاحيت نداشته باشد چند آيه را بمردم برساند از جانب پيامبر چگونه صلاحيت براى امامت دارد ؟ ، من و پيامبر يك نور بوديم او محمّد مصطفى گرديد و من وصى او علىّ مرتضى شدم محمّد ناطق شد و من ساكت بايد در هر زمان ناطق و صامتى باشد سلمان ! محمّد منذر است و من هادى . اين است معنى آيه
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
پيامبر اكرم منذر است و من هادى .
اللَّهُ يَعْلَمُ ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى وَ ما تَغِيضُ الْأَرْحامُ وَ ما تَزْدادُ وَ كُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ
. در اين موقع على عليه السّلام دست خود را بر دست ديگر زده گفت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم صاحب جمع است و من صاحب نشر محمّد صاحب بهشت است و من صاحب جهنم بجنهم ميگويم اين را بگير و اين يك را واگذار محمّد صاحب مكان و من صاحب ريزش و من صاحب لوح محفوظم كه خدا به من الهام نموده آنچه در لوح است . سلمان و يا ابا ذر ! محمّد يس و قرآن حكيم است محمّد ن و القلم است و محمّد
طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى
محمّد صاحب دلالات و من صاحب معجزات و آيات . محمّد خاتم النبيين و من خاتم الوصيين و صراط مستقيم و من «
النَّبَإِ الْعَظِيمِ