شناخت آنگاه دلش را خدا بايمان آزمايش نموده و شرح صدر براى اسلام به او عنايت كرده و در اين صورت است كه عارف و بينا و مستبصر مىشود . و هر كه كوتاهى از اين عرفان بنمايد در حال شك و ارتياب است . سلمان و ابا ذر ! شناخت با نورانيت شناخت خدا است و شناخت خدا معرفت من است با نورانيّت اين است همان دين خالص كه خداوند ميفرمايد
وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ
.
ميفرمايد : دستور داده نشده به آنها مگر اينكه ايمان به نبوت حضرت محمّد آورند كه همان دين حنيف محمدى ساده است اين قسمت آيه
« وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ »
هر كس اقامه ولايت مرا كرده باشد نماز را بپاى داشته است به پا داشتن ولايت من دشوار و سنگين است كه تاب آن را ندارد مگر فرشته مقرب يا پيامبر مرسل يا بنده مؤمنى كه خدا دلش را بايمان آزمايش كرده باشد .
فرشته اگر مقرّب نباشد تاب تحمل آن را ندارد و پيامبر نيز اگر مرسل نباشد تحمل ندارد و مؤمن هم اگر مورد آزمايش و اعتماد نباشد تاب آن را ندارد گفتم يا امير المؤمنين مؤمن كيست و حدّ و نهايت ايمان چيست تا بتوان او را شناخت ؟
فرمود : يا ابا عبد اللَّه . عرض كردم آرى اى برادر پيامبر فرمود : مؤمن امتحان شده كسى است كه هر چه از جانب ما به او برسد دلش براى پذيرش وسعت دارد و شك و ترديد در آن ندارد .
بدان ابا ذر كه من بنده خدا و خليفه بر بندگانم ما را خدا قرار ندهيد ولى در فضل ما هر چه ميخواهيد بگوئيد باز هم بكنه فضل ما نخواهيد رسيد و نهايت ندارد زيرا خداوند تبارك و تعالى بما بيشتر و بزرگتر از آنچه ما ميگوئيم و شما ميگوئيد يا خطور بقلب يكى از شما نمايد عنايت فرموده وقتى ما را اين طور شناختيد آن وقت مؤمن هستيد .
سلمان گفت : عرضكردم اى برادر پيامبر هر كسى نماز به پا دارد ولايت