تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩
نمودم و وارث كتاب و وحى خود و پايه‌هاى حكمت و نور خويش قرار دادم و سوگند ياد كردم هرگز عذاب ننمايم به آتش خود هر كس كه مرا با توحيد ملاقات نمايد با اينكه چنگ بحبل ولايت و محبت آنها زده . آدم گفت خدايا پس اين دو گروه بزرگ كيانند خداوند تبارك و تعالى فرمود اينها امت محمّد هستند كه درك كردند پيامبر خود را و ايمان آوردند و پيروى نمودند بآن‌ها از نور خود پوشاندم سپس كسانى كه بعد از ايشان مىآيند تا وارث زمين و هر چه بر روى زمين است شوم ميان آن‌ها فضل و رحمت خود را بگونه‌اى متفاوت تقسيم كرده‌ام بهتر و برتر كسى است كه زودتر ايمان آورد و شناختش نسبت به من بيشتر و مطيع‌تر نسبت بدستورم باشد . و اين گروه كه سفيد و سياه آن زمين را پر كرده‌اند خبيث‌ترين و اشرار بنده‌هاى منند آنها كسانى هستند كه محمّد برگزيده و سرور مردم را درك ميكنند ولى او را تكذيب ميكنند و ميترسانند و با او مخالفت مىكنند و با اينكه او را ميشناسند و هم با نورى كه با او فرستاده بودم . هم پيمان ميشوند براى خارج كردن او از سرزمينش و تصميم كشتن و دشمنى با او را ميگيرند و بعد با رهبران عدالت پس از او با اينكه جانشينان و رهبران سبب نجات مردم از آتش جهنم بودند لازم است بر من كه آن‌ها را گرفتار عذابى بىپايان كنم و بعد آن‌ها را ملحق بدشمنم نمايم آن دشمنى كه اينها او و ذريه‌اش را بدوستى در مقابل من و دوستانم برگزيده‌اند سپس بوسيله كسى كه بعد از اين‌ها مىآيد از آن‌ها انتقام ميگيرم با اينكه من ستم روا نمىدارم هنگام پايان مناجات آدم با پروردگارش به سجده افتاد . خداوند وحى كرد با اينكه داناتر به او و قلبش بود اين سجود تو چيست عرضكرد خدا يا به جهت پرستش تو و تعظيم براى اوليائت كه آن‌ها را گرامى داشته‌اى و بلند مرتبه نموده‌اى . اين اولين سجده‌اى بود كه در روى زمين مخلوقى انجام داد . خداوند