تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 240

مساهمون:

ص٢٤٠
سجده او را سپاسگزارى كرد ملائكه را به سجده او واداشت و بهشت را در اختيارش گذاشت و به او وحى نمود كه من آن‌ها را از نهاد تو خارج ميكنم و از ذريه‌ات قرار مىدهم . وقتى آدم مبتلا بخطا شد و از بهشت خارج گرديد متوسل به خدا شد در سجده بمحمّد و آل و خويشاوندان و اهل بيتش . خداوند از خطايش در گذشت و او را خليفه در زمين قرار داد . چون مردم رسيدند بقسمت دوم رسيدند از ذكر پيامبر و اهل بيتش ابو حارثه بآن‌ها گفت توجه بصحيفه بزرگ شيث كنند كه به ارث بادريس رسيده و با زبان سريانى قديم نوشته شده بود آن را باز كردند و به اين مطلب برخوردند كه نوشته بود گفتند : قوم ادريس پيش او اجتماع كردند با صحابه‌اش آن وقت در مسجد بودند در سرزمين كوفه بآن‌ها اطلاع داد كه چه بر سر ايشان گذشته گفت فرزندان پدرتان آدم و نواده‌گان و ذريه‌اش اجتماع نمودند و گفتند چه - كس در نزد شما از همه مردم گرامىتر است پيش خدا و داراى مقام بلندتر و مقرب‌تر است . بعضى گفتند پدرتان آدم خداوند او را بدست خود آفريد و ملائكه را به سجده او واداشت و او را خليفه در زمين قرار داد و تمام مردم را مسخر او گردانيد ديگران گفتند ملائكه‌اى كه معصيت خدا را نكرده‌اند گروهى نيز گفتند نه جبرئيل امين پيش آدم رفتند گفتار خود را براى او و اختلافى كه داشتند نقل كردند . آدم گفت فرزندانم من بشما ميگويم گرامىترين فرد در نزد خدا كيست ؟ همين كه روح در من دميده شد و نشستم عرش برايم تجلى كرد نگاه كردم در آن ديدم لا إله الا اللَّه محمّد برگزيده خدا است سپس اسم‌هائى نقل كرد كه اسم آن‌ها همراه با اسم محمّد ( ص ) بود . آدم گفت سپس در آسمان محل يك پوست يا يك چهره نديدم مگر اينكه
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 240 | العلامة المجلسي / موسى خسروى